Alexanne, bedankt voor De Veer 😉

Mijn naam is Anouk Kramer Suierveld. Na veel staren naar een wit papier, is het uiteindelijk gelukt om De Veer te schrijven. Dus hier komt ’ie Inmiddels 35 lentes jong, geboren in Scharnegoutum, opgegroeid in Gauw. Het mooiste dorp van De Legean. Samen met mijn ouders, broertje en zusje. Een onbezorgde jeugd, zeker in een dorp met veel sociale controle. Er kon en mocht veel en er werd en wordt ook altijd veel in het dorp georganiseerd. Mijn vader werkte toen wij klein waren altijd in de horeca, bij De Watersport in Woudsend en mijn moeder in het speciaal onderwijs (Conventschool/Sinne) Daardoor was mijn vader in de winter veel bij ons thuis en mijn moeder was mede door de schoolvakanties zomers veel thuis als mijn vader in Woudsend zijn drukste maanden beleefde. Naarmate wij ouder werden heeft mijn vader zich om laten scholen en werkt hij sindsdien op de NHL/STENDEN.

Hoe ben ik in Heeg terecht gekomen? Tijdens mijn middelbare schooltijd op het Bogerman kwam ik in een hele leuke vriendengroep terecht. Samen zaten we in onze keet; Keet Hans, onze vaste plek op vrijdag en zaterdag avond aan de Ivige Leane achter Scharnegoutum. Vanuit daar gingen we elk weekend wel ergens naar toe Bergsma Easterein, tentfeesten, d’Ald Wal niet overgeslagen natuurlijk. Ook waren we veel te vinden op vrijdag middag in de Ludiek.

Begin van het laatste jaar op het VMBO kwam Anja Frankena bij mij in de klas, waar zij alles durfde en ik lang niet altijd, bleek dit een goede match en dat is het nog steeds. Via Anja (Semi Heegse/semi Terschellingse) gingen we natuurlijk ook die zomer voor het eerst zonder ouders met een groep vriendinnen naar camping Terpstra op Terschelling. Details daargelaten was het een geweldige vakantie.

Keet Hans was leuk, maar door de brede vriendengroep kwamen Anja en ik in aanraking met meer ‘Hokjes/Keeten’ Deze stond op het erf op de Alde Skatting bij de familie Kramer. Dat bleek ook wel heel erg gezellig. Daar kon veel en er waren veel 😉. De hoeveelheid broers en zussen was ik niet gewend, maar het was en is ontzettend gezellig en waardevol zo’n grote familie. Er was altijd wel iets te doen, varen, zeilen in een oude valk, trekker rijden, leren melken. Op een gegeven moment hadden de jongens van de groep een feest georganiseerd op het eerste eiland. Legertent op de punt van de boot en gaan, het was een geweldig feest. Ook zijn we in de winter van 2008 op skivakantie geweest met zijn allen. Daar sloeg de vonk over met Theo en the rest is historie.

In 2016 zijn we getrouwd op de Pollepleats en kochten we ook ons eerste huis in Heeg aan It Fabryk. Want, toch wel een beetje dicht bij de boerderij wonen was een soort van harde eis van Theo.

In 2017 zijn we voor het eerst ouders geworden van Anna, in 2019 van Jule en in 2021 van Thijs. Ons geluk kon niet op, maar voor 3 kleine kinderen hadden we een relatief kleine tuin, in combinatie met Corona kregen we toch wel ideeën om te verhuizen, een bytsje mear romte, maar liever niet uit Heeg. We kregen de kans om het huis aan De Skatting te kopen en wonen nu met veel plezier iets ruimer maar genieten vooral van de tuin.

Voordat we deze serieuze stappen hebben genomen, heb ik eerst gestudeerd. En omdat ik toch wel een beetje uit een onderwijsnest kom is dat waarschijnlijk ook de reden dat deze richting mij trok toen ik een studie moest gaan kiezen voor het ‘grote mensen’ bestaan. Begonnen aan de PABO, afgehaakt na een half jaar. Dit was toch niet echt mijn doelgroep. Ik wilde liever werken met jongeren, maar wel in het onderwijs. Ik had dus een half jaar om na te denken wat ik dan wel wilde. In die tijd had ik bijbaantjes bij de POIESZ Scharnegoutum en in de Horeca bij RCN De Potten. In de horeca heb ik ontzettend veel geleerd. Er kwamen mensen uit alle lagen van de samenleving in het restaurant daar en ieder tafeltje vraagt om een andere benadering. Hier leerde ik snel omgaan met leuke en minder leuke gasten, of eigenlijk het aangaan van verantwoordelijkheid.
 

De manager destijds was een soort drilmajoor (bestek poleren tot in den treure en ze zou je vooral niet betrappen op ‘de kantjes er van af lopen’ laat staan dat je, je ziek durfde te melden op een brakke zondag) dat vond ik destijds helemaal niet leuk, maar nu ben ik haar dankbaar dat ze mij heeft geleerd wat hard werken is en mij in sommige gevallen naar een tafeltje stuurde waar ik in eerste instantie niet eens heen durfde.

Na dat half jaar is het de studie tot Docent Gezondheidszorg en Welzijn geworden aan de NHL en ben ik Leeuwarden gaan wonen in de oude Kazerne aan de Amelandsdwinger. Ik had daar een hele leuke studio, voor wie het kent weet dat het een geweldige plek is in Leeuwarden om als student te wonen. Toch speelde mijn leven zich in de weekenden meer hier af. Theo woonde in die tijd in Zwolle en studeerde daar Logistieke Bedrijfskunde. Onze bijbaantjes en vrienden hadden we meer hier in de omgeving. Iedereen kwam in het weekend eigenlijk wel ‘thuis’. Na het afstuderen kon ik blijven werken bij het Friesland College in Leeuwarden bij de opleidingen Entree niveau 1 en 2. Deze doelgroep heeft destijds mijn hart gestolen en heeft mij in een snelkookpan geleerd en laten ervaren wat onderwijs is en welke docent ik wilde zijn en ben geworden. Inmiddels geef ik nog steeds met veel plezier les in Sneek bij Firda.

Inmiddels hebben wij onze plek helemaal gevonden in Heeg. Theo is actief in het Drekrace bestuur, bij de brandweer en speelt bij de Heegemer Dekdweilers en de kinderen hebben hier hun sporten, vriendjes en vrijheid.

Ik geef De Veer door aan mijn achter-buurvrouw Daphne Altenburg. We hebben elkaar leren kennen middels de kinderen. Succes Daphne!

Zo, daar was ie dan. Dank Claudia!

Mijn naam is AlexanNE van der Werf (Alex). Die zo boos kijkt? Ja, maar dat zit een beetje in de familie (vaders kant, dank pa 😊) en het valt over het algemeen reuze mee. Ik ben onderhand 38 jaar en geboren & getogen in Oosthem. Opgegroeid, in toen nog een bungalow, met mijn vader (Ruurd), moeder (Sjak), broertje (Julius) en zo’n 104 beesten, heb ik een prachtige jeugd gehad. Ruimte, water, boomhutten, trampoline, fikkie stoken etc.. Wij kwamen veel in Heeg doordat de familie van mijn moeder, (van Barneveld) hier in 1979 is neergestreken. Dat begon met mijn opa & oma in de “boerderij” en de kring is daarna rondom de kerk uitgebreid. Of zoals ik dat een meisje, die langsfietste, een keer tegen haar vriendin hoorde zeggen: (ik neem aan gekscherend) “Kijk, dit is het van Barneveld blok….”

In Heeg heb ik mijn eerste bijbaantje gekregen, in de bediening, bij De Watersport. Op net 13 jarige leeftijd. Ik zag er toen (nog steeds) iets ouder uit dan dat ik daadwerkelijk was, wou graag aan de slag, dus “dat kon wel”. Na dat seizoen ben ik nog even gebleven, het beviel me wel, de horeca. Dat heeft me de volgende 15 jaar qua bijbaantjes (restaurant d’AldWal, Witte Kat, Jantjes Verjaardag, Sofitel, the Grand Ams. etc.) bij mijn opleiding gevormd. Het is keihard werken maar ook een geweldig gezellig vak waar mijn liefde voor gastvrijheid/eten/koken is ontstaan.

Basischool Eastkime (nu inmiddels opgedoekt helaas), middelbare school R.S.G. Magister Alvinus, (van vmbo naar kader beroeps) beetje een zooitje van gemaakt… met een ontbrekend kompas maar naar MBO hotelschool. Dit vond ik leuk. In Leeuwarden de opleiding gevolgd en mooie avonturen mogen meemaken. Een tijdje op Aruba tot even in Amsterdam wonen. Daarna volgde automatisch de hogere hotelschool. Hier kwam ik er snel achter dat het serieuzer werd en dat ik toch vaker bezig was met de ontwikkeling en het ontwerpen van het hotel/restaurant/café dan met het runnen ervan. Bouwkunde en architectuur heeft mij altijd al geïnteresseerd en als een ferme gelover in timing kwam op dat moment mijn broertje met een flyer van de HTS, met daarin een minor in interieurarchitectuur. Zo gezegd zo gedaan, ietsjepietsje meer dan 4 jaar later, ben ik afgestudeerd als bouwkundig ingenieur, met als specialisatie Interieur en vormgeving.
De interieur-ingenieur was een goede naam geweest voor mijn bedrijf wat ik nu al een dikke 12 jaar mag hebben, het is alleen een heel saai; AW ontwerp geworden. Destijds leek mij dat duidelijker…….

Ik heb al veel mooie opdrachten gehad en opdrachtgevers mogen helpen, over het algemeen redelijk lokaal maar erg verschillend, particulier, zakelijk en uiteraard horeca. Maar ook tuinontwerpen, in 2017 meegedaan aan een prijsvraag (in sommige gevallen krijg je in interieur/architectuurland op deze manier opdrachten binnen) en na deze gewonnen te hebben ben ik me gaan verdiepen in de groene wereld, het is tenslotte ook een buitenruimte. 😉 Sindsdien mag ik dat ook aan mijn repertoire toevoegen. Kortom; van grote tot kleine opdrachten, de veelzijdigheid en het samenwerken met verschillende opdrachtgevers en specialisten vind ik juist het hele leuke. Voor diegene die nu naar mijn website snelt; ik ben 1,5 jaar geleden gehackt en hij is (nog steeds) in aanbouw!
Zoals Claudia in de vorige Veer aangaf mocht ik hen ook helpen bij de nieuwbouw van hun huis. Na het eerst geoefend te hebben als bouwteam-achtige vorm bij Doekele & Jantje, waren beide een mooi proces met een nog mooier eindresultaat. De laatste van het drietal is nu in aanbouw, De Opper nummer 3. Nieuwbouw in samenwerking vond ik ontzettend leuk en leerzaam, toch ligt mijn kracht bij het werken met een ‘schil’ (verbouw/uitbreidingen etc.) Ook het maken van meubels vind ik erg leuk. Bij gebrek aan tijd komt dat er niet veel van maar wie weet wat de toekomst weer brengt voor deze hobby’s.

Terug naar 2008, nadat ik een tijdje in Amsterdam stage/werk had gehad wou ik toch terug naar Friesland. Heel leuk de stad, we komen er nog veel en graag, maar wonen, nope.
Met toch wel wat ambivalente gevoelens om weer terug te zijn begon die avond in juni het EK-voetbal en waar moet je dat kijken: in De Kroon in Sneek!
Die avond kwam ik heel toevallig ook Niels Hoekstra tegen….. Eerst wonen bij hem, toen iets samen gezocht; de gedempte Poortezijlen 7a, fantastische tijd gehad, school/werk/bijbaantjes/stappen/onze eerste hond en vele onbezorgde avonturen beleefd.

In 2015 is mijn moeder, na het overlijden van mijn grootouders, naar de Tsjerkebuorren verhuisd; begane grond wonen, een tuin en het huis in de familie houden. Toen kwam de vraag of de Harinxmastrjitte 3 en daarmee Heeg iets voor ons was. Het was een enorme kans/stap maar we wisten niet of een dorp (al)iets voor ons was, daarom eerst maar gehuurd. Het huis/dorp/mensen beviel ons erg goed en na 3 jaar konden we het kopen.
(3 is een terugkerend thema, heb ik al schrijvend in de gaten) Een kleine 3 jaar later (jan 2018) werd onze Ben geboren. In een week, waarbij de vlag uiteraard uit hing maar meerdere keren van de gevel is getrokken door de enorme stormwinden, werden wij ouders. En weer 3 jaar later (aug 2021) kwam onze Ted. Huisje, boompje (op het dakterras) en beestje (twee boys en een hond); compleet.

Na al dat alles zijn wij in Juni 2023 getrouwd en mag ik sindsdien ook Hoekstra achter mijn naam zetten en hoor ik, volgens onze oudste, nu ook “echt” bij het gezin”. Alles rondom water vind ik heerlijk; varen, suppen, zwemmen, dobberen op o.a. het Leeg Sân, alleen duiken is hier iets minder. In de zomer gaan we graag (o.a.) naar Spanje, daar hebben we familie wonen en voelt dat voor mij als een tweede thuis. Duiken vind ik mooi en dit is daar iets leuker dan in het Hegermeer. Ook Wintersport zijn we groot fan van, met een kleine pauze toen de kinderen klein waren, willen we dat aankomend jaar graag weer gaan doen.

We wonen hier dus al 11 jaar, we vinden Heeg een geweldig dorp, van alle gemakken voorzien en met een groot gemeenschappelijk hart. In de winter rustig, alhoewel ik het idee heb dat dat ook verandert. In de zomer levendig en ondernemend. Kortom, we wonen hier met veel plezier en blijven nog wel even!

Ik nomineer hierbij Anouk Kramer voor de Veer, onze kids hebben dezelfde leeftijd wat je al snel samenbrengt op het schoolplein, zwemlessen, sport etc. en recent (bij deze een aanmelding voor Net yn ’t net) en in zeer beginnende vorm, op het tennisveld. Break a leg! (veel succes. red.)